İngilizce öğretmenlerinin öğretim ilke ve yöntemlerine ilişkin görüş ve deneyimleri

Abstract

Araştırmanın amacı İngilizce öğretmenlerin öğretim ilke ve yöntemlerine ilişkin görüş ve deneyimlerinin incelenmesidir. Bu bağlamda öğretmenlerin öğretim ilke ve yöntemlerine ilişkin eğilimleri ve yetkinlikleri ile aldıkları hizmet öncesi eğitimin öğretim ilke ve yöntemlerine etkisine ilişkin görüşlerinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Araştırma nitel yaklaşımlardan olgubilim desenine göre tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu İstanbul’da özel ve devlet okullarında farklı kademelerde çalışan, kıdem ve eğitim durumlarına göre çeşitlendirilmiş 34 İngilizce öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada veriler uzman görüşü ile hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme soruları ile elde edilmiştir. Veriler içerik analizi yaklaşımına uygun olarak analiz edilmiştir. Verilerin kodlanması, temaların bulunması, kodların ve temaların düzenlenmesi, bulguların tanımlanması ve yorumlanması aşamaları takip edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğretmenlerin derslerinde büyük oranda buluş ve sunuş yolu ile öğretim stratejilerini tercih ettiği ortaya çıkmıştır. Uyguladıkları yöntem ve teknikler çalıştıkları kademelere göre farklılık göstermesine rağmen öğretmenlerin büyük çoğunlukla öğrenci merkezli yöntem ve tekniklerini tercih ettikleri tespit edilmiş. Öğretmenlerin genel olarak, işbirlikli öğrenme, tartışma, soru cevap, düz anlatım vb. yöntemleri; beyin fırtınası, eğitsel oyunlar, drama, kartopu, altı şapkalı düşünme, istasyon, münazara vb. teknikleri kullanmayı tercih ettikleri belirlenmiştir. Öğretmenler, öğrenci merkezli, bireysel farklılıkları dikkate alan, sağlıklı bir öğretmen-öğrenci ilişkisi olduğu durumlarda derslerinden verim aldıklarını ifade etmiştir. İdari kısıtlamalar, eğitim ortamındaki eksikler gibi nedenlerin ise dersin verimi düşüren önemli faktörler olduğu öğretmenler tarafından dile getirilmiştir. Öğretmenlerin küçük bir kısmının öğretim ilke ve yöntemlerine ilişkin kavramsal yanılgıları olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin bir kısmının yeterli bir eğitim aldığını ancak birçok öğretmenin ise öğretmenliği deneyim yolu ile öğrendiğini ve lisans ya da pedagojik formasyon eğitimlerinin teori ağırlıklı olduğu ve öğretim elemanlarının olumsuz tutumlarından dolayı yetersiz olduğunu belirtmiştir.