Kabuk kalıplama yönteminde reçine miktarının, kum temas süresinin ve model sıcaklığının kabuk kalınlığına ve muvakemetine etkisi

Abstract

Kabuk kalıplama yüzey kalitesi ve boyutsal duyarlılığın iyi olmasının istendiği parçaların üretiminde kullanılan önemli kalıplama yöntemlerinden biridir. Günümüzde çok sayıda parça kabuk kalıplama yöntemiyle imal edilmektedir. Bu çalışmada kabuk kalıplama yönteminin esası incelenerek, reçine miktarının, kumun modelle temasta bulunduğu sürenin ve model sıcaklığının kabuk kalınlığına ve mukavemetine etkisini araştırmak için deneysel çalışmalar yapılmıştır. Sıcak kaplama yönteminde %3-%3,5-%4-%4,5-%5'lik reçine oranlan kullanılarak elde edilen kaplanmış kumlarla yapılan deneylerde reçine miktarını, süreyi ve model sıcaklığını değiştirerek çeşitli sonuçlar elde edilmiştir. Reçine miktarı arttıkça kabuk kalınlığının, sıcak ve soğuk çekme mukavemet değerlerinin arttığı, kumun yapışma noktasının azaldığı ölçülmüştür. Temas süresi arttırıldığında kabuk kalınlığının ve soğuk çekme mukavemetinin arttığı, kumun yapışma noktasının azaldığı, sıcak çekme mukavemetinin belli bir süre arttıktan sonra azaldığı saptanmıştır. Model sıcaklığının arttırılması ile kabuk kalınlığının ve soğuk çekme mukavemetinin arttığı, kumun yapışma noktasının azaldığı ve sıcak çekme mukavemetinin önce artıp daha sonra azalmaya başladığı ölçülmüştür.