Mimaride birleşip ayrışabilen tasarım (Bat) yöntemi ve üretim sistematiği modelleri.

Abstract

Konvansiyonel tasarım, genel olarak inşaat maliyetlerini kısa dönem ekonomik performansını optimize edecek şekilde yapım-üretim safhasına odaklanmış bir araçtır. Günümüzde artan çevre kirliliği ve atık organizasyonsuzluğu tasarımcıların konvansiyonel tasarım yöntemlerinden, sürdürülebilir tasarım yöntemlerine yönelmelerini sağlamıştır. Sürdürülebilir mimarlık kavramının içerisinde incelenen BAT (Birleşip Ayrışabilen Tasarım) gibi yöntemler modern inşaat sanayinde yaygın olarak kullanılan yöntemler değillerdir. Malzeme ve bileşen geri kazanımını ön planda tutan bu yöntemler, ilk yatırım maliyetleri göz önünde bulundurulduğunda ekonomik açıdan karsız olmalarına rağmen, değişen ihtiyaçlar doğrultusunda, müdahale edilebilir olmaları sayesinde bakım-onarım ve renovasyon maliyetlerini minimumda tutan çevreye duyarlı yapılar üretmeyi hedeflemiştir.Çalışma iki ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde Sökülebilir Tasarım ve Geri Dönüşüm kavramlarıyla, BAT yöntemlerinin bugüne kadar yapılmış olan çalışmalar doğrultusunda analizi yapılmıştır. İkinci bölümde ise elde edilen sonuçlar ve analizler vasıtasıyla, adaptasyon, uyarlanabilirlik ve basitlik gibi temel BAT ilkelerinin ışığında, ürün ve yapı ölçeğinde geliştirilen projelerle BAT yönteminin uygulanabilirliği hakkında fikirler sunmuştur.Sonuç olarak, tez kapsamında geliştirilen BAT yönteminin uygulanması, değerlendirilmesi ve yapı tasarımına yönelik sistematik yaklaşımı bu alanda yapılacak araştırma ve değerlendirme çalışmalarında olumlu katkılarda bulunabilir. Yazar tarafından geliştirilen her iki projede, profesyonel mimarlık çalışmalarında kullanılabilecek birer yöntem önerisi niteliğindedir.