Aristoteles mantığında müzikal analiz yöntemleri: Armonik analiz ve Schenker analizinin incelenmesi

Abstract

Armonik analiz ve Schenker analizinin Aristoteles mantığı çerçevesinde yorumlanması, felsefe ve müzik alanında disiplinlerarası bir çalışma ortaya konulması bu tezin amacını oluşturmaktadır. Yapılan literatür taramasında armonik analiz ve Schenker analizinin, felsefi akıl yürütme yöntemleri ile ilişkisini doğrudan açıklayan bir kaynak bulunamamıştır. Bu nedenle çalışmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada, armonik analiz ve Schenker analizinin temelindeki bilgi ve mantık zemininin Aristoteles mantığı ile ilişkili olduğu gösterilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla, ilk bölümde Aristoteles mantığının önemi ve genel görünümü ele alındıktan sonra, kurmuş olduğu mantık sistemi aktarılarak, Aristoteles’in bilgi elde etme süresince kullandığı tümdengelim ve tümevarım akıl yürütme yöntemleri gösterilmiştir. İkinci bölümde, armonik analizin tarihsel geçmişi, kuramsal bütünlüğü ve analizin içerik ve işleyişi aktarılmıştır. Sonrasında Aristoteles mantığı ile armonik analiz ilişkilendirilerek ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Schenker analizin tarihsel geçmişi ile kuramsal bütünlüğüne değinilmiş, bu sefer Aristoteles mantığı ile Schenker analiz ilişkilendirilerek aktarılmıştır. Elde edilen hipotez sonucunda ise tonal müzik analiz yöntemlerinden, armonik analiz ve Schenker analizinin bilgi edinme sürecinde Aristoteles’in mantığı ile bağlantılı olduğu görülmüştür. Çalışmada çıkan sonuç önerisi, yeni bir müzikal analiz kuramı geliştirilmek istenildiğinde, felsefi akıl yürütme yöntemleri ile bir arada işleyişinin yararlı olacağı şeklindedir. Böylelikle felsefi akıl yürütme yöntemleri ışığında yeni müzikal analiz yöntemleri de geliştirilebilir.