Orientalist imagery in the films Il Bagno Turco, Zenne Dancer, and Auf der Anderen Seite

Abstract

Doğu ile Batı arasındaki iktidar ilişkileri, genel muhayyilede Doğu fikrini oluşturan tüm çağrışım ve yorumların yanı sıra, Doğu’ya dair yazınsal ve bilimsel bir dil ile birlikte var olur. Örtük Oryantalizm, Doğu’ya ilişkin bilinçaltı ve doğru kabul edilen düşüncelere karşılık gelir. Oryantalizmin benimsenmiş ikiliklerini doğal ve meşru hale getiren ve ona hegemonik bir karakter kazandıran işte tam da bu örtüklüktür. Oryantalizm ve sahip olduğu otorite, Doğu’ya ilişkin hakikati ortaya koymak üzere dönüştüğü söylemde saklıdır. Doğu’yu konu alan eserler, Oryantalizmin hegemonyasının yansımaları olarak aynı figürleri, imgeleri, stilleri ya da senaryoları tekraren kullanmaları bakımından ele alınıp incelenebilir. Bu çalışmanın amacı, Ferzan Özpetek’in Hamam (Il Bagno Turco), Caner Alper ve Mehmet Binay’ın Zenne (Zenne Dancer), ve Fatih Akın’ın Yaşamın Kıyısında (Auf Der Anderen Seite) filmleri yörüngesinde Türkiye Sineması’nda Oryantalist imgelemin izini sürmektir. Bu çalışmada incelenmek üzere seçilmiş olan filmlerin analizinde, Doğu üzerine üretilmiş olan sistematik düşünce ve fikirler ile örtük Oryantalizm kavramı baz alınmıştır. Kolonyal söylem ile toplumsal cinsiyet meselelerine ilişkin dikotomilerin birbirlerine katkıda bulundukları ve birlikte geliştikleri öncülüne dayanarak, bu çalışmadaki analizler aynı zamanda Oryantalist bakışın izini, cinsel fark perspektifinden de sürmektedir. Film analizlerindeki temel saik, alandaki tartışmalara katkıda bulunmak amacıyla, filmlerde örtük olan Oryantalist söylemin farklı tezahürlerine bakmaktır.