Platon ve İbn Sînâ’da sağlık kavramı

Abstract

Felsefe disiplini içerisinde sağlık kavramına geniş bir yer açmayı hedefleyen bu tezde, Platon ve İbn Sînâ’nın hem felsefi hem de tıbba ve sağlığa ilişkin görüşlerinden yararlanılmıştır. Ancak yalnızca bu düşünürlerin görüşleri ile yetinilmeyerek, konu hakkındaki pratik ve esas olarak düşünsel temelli çalışmalardan, eski çağlardan başlayarak İbn Sînâ’ya kadar gelen dönemde öne çıkmış düşünürlerin görüşlerinden de yararlanılmıştır. Çalışma süresinde, konuya ilişkin felsefe tarihi taramasının ve bu iki düşünürün sağlık kavramına yaklaşımlarının ortaya konulmasının yeterli olmadığı görülmüş ve bugün sağlık sorununun geldiği noktanın da incelenmesi bu şekilde çalışmaya dahil edilmiştir. Günümüzde bütüncül sağlığın temini konusunda ne yazık ki eski devirlere ve belki de İbn Sînâ’nın hatta Platon’un yaşadığı dönemlere göre daha kötü bir seviyede olduğumuz bir gerçektir. Tıbbın hem teknolojik hem de bilimsel olarak bu kadar geliştiği bir çağda bu tespiti yapmak zorunda kalmak üzücüdür. Bu olumsuz gelişmeye sebep olmak üzere birçok etken belirtilebilir. Ama herhalde bu etkenlerin en önemlileri, tıp pratiğinde insan unsurunun ihmal edilmesi ve bütüncül sağlığa gereken önemin verilmemesi olarak öne çıkartılabilir. Bu nedenleri detaylı olarak irdelediğimizde, ortaya çıkan sonuç, tıbbın ve daha geniş planda ele alındığında sağlık konusunun felsefi yaklaşımdan uzun zamandır uzak kaldığı tespiti olmuştur. O halde, yapılması gereken, tıbba ve sağlık konusuna, felsefenin, metafizikten bilgi felsefesine, bilim felsefesinden ahlak felsefesine kadar bütün alt disiplinleri ile yaklaşmak, hekim-hakîm ilişkisini tekrar tesis etmektir. Bu mütevazı çalışmada, bu ilişkinin tekrar kurulması, var olan ilişkilerin de geliştirilmesi bakımından düşünce üretilmeye gayret edilmiş olup, bu yolda sağlanacak en küçük fayda bile, bizim için, çalışmanın başarıya ulaştığı anlamına gelecektir.