20. yüzyılda müzikte belirlenmemişlik uygulamaları ve yeni notasyon biçimleri

Abstract

Yirminci yüzyılın ortalarına kadar, notasyonun mümkün olduğunca detaylandırılarak, besteci hakimiyetinin üst seviyeye çıkartılmasına önem verilmişken, 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, bestecinin yanı sıra, icracının da yapıtın üretim aşamasına dahil edilmesi ve icra sırasında çeşitli şekillerde inisiyatif almasına yönelik bir eğilim gözlenmektedir. Bununla birlikte tamamen veya kısmen icracının tercihine bırakılmış, her icrada tamamen yeni bir deneyim ortaya koyan yapıtların yanı sıra, yalnızca kompozisyon aşamasında bestecinin bilinçli olarak kendini sürecin dışında tuttuğu ve icranın büyük oranda benzerlik göstereceği yapıtlar üretilmiştir. Bu yeni yönelim ve uygulamalar doğrultusunda, belirlenmemişlik, raslamsallık, şans müziği gibi yeni kavramlar müzik literatüründe yer edinmiştir.