A study on the perspectives analysing political impact of Nietzsche‘s philosophy

Abstract

Yaklaşık olarak 1950’lerin sonuna kadar birçok olumsuz etiketle birlikte anılan Nietzsche, 1960’larla birlikte nispeten bu olumsuz algının aurasından sıyrılıp yeni ve pozitif bir etiketlenme sürecine dahil olmuştur. Nietzsche’ye bu pozitif etiketi kazandıranlar anglo-sakson bilim dünyasında Walter Kaufmann gibi kişilerin yoğun ve bireysel çabalarıyla mümkün hale gelse de genel olarak 20.yy. kıta felsefesinde hüküm sürmeye başlayan düşünürler vasıtasıyla gerçekleşmiştir. 1980’lerle birlikte Nietzsche artık postmodernizm diye adlandırdığımız sosyo-kültürel bir hareketin kurucu babası unvanını kazanmıştır. Bu çalışmada, dört ana sorunsalı vurgulamak istiyorum. Birincisi, Nietzche’yi politik, apolitik ve/veya anti politik kategorilerinden hangisinde konumlandırmak mümkün? Nietzsche’nin kendini ‘son antipolitik alman’ olarak nitelemesini doğrudan kabul mü edeceğiz yoksa bu ‘antipolitikliğin’ doğasını Nietzsche’nin kendi felsefi düşüncesinden yola çıkıp anlamlandırmaya mı çalışacağız? İkincisi, günümüzde Nietzsche dediğimizde aslında kimin Nietzsche’sinden bahsediyoruz? Örneğin, Alfred Baeumler’in Nietzsche’siyle Michel Foucault, Richard Rorty ve Sarah Kofman’ın Nietzsche’si aynı kişi midir? Üçüncüsü, Nietzsche’nin politize edilip Nasyonal Sosyalizmle anılır olmasındaki temel dinamiklerin neler olduğuna değinmek gerekiyor. Nasyonal Sosyalizmle anılır olmakta sadece Nietzsche’nin kendi felsefesinin doğası mı etkiliydi yoksa felsefesindeki müphemlikle beraber dönemin farklı dinamikleri de buna yol açtı mı? Dördüncüsü, feminist epistemolojinin Nietzche’nin mirasını nasıl taktiksel olarak kendi politik gündemleri için kullandığını inceleyeceğiz.