Temel eğitim öğretmenlerinin öğrenen okulu algılaması

Abstract

Varlık sebebi öğrenme ve öğretme olan okulların etkililiği ve gelişimi açısından öğrenen organizasyon misyonu taşımaları beklenmektedir. Okuldaki öğrenme ortamının organize şekilde yürütülüp yürütülmediği, öğrenmenin paylaşılan bir vizyon etrafında takımlar halinde ve sistemli şekilde yapılıp yapılmadığını ele alan öğrenen okul olgusunun okullarda öğretmenlerce ne kadar benimsendiğinin incelenmesi önem arz etmektedir. Araştırmanın amacı temel eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin öğrenen okulu nasıl algılandığının tespit edilmesidir. Araştırmada, tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemi, İstanbul ili Çekmeköy İlçesinde bulunan 324 ilkokul ve ortaokul öğretmeninden oluşmaktadır. Örneklemi oluşturan öğretmenlerin %43,5‟i (141) sınıf öğretmeni, %56,5‟i (183) branş öğretmenidir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin, öğrenen okulun kişisel hakimiyet alt boyutu algılarının çok yüksek, zihni modeller alt boyutu algılarının çok yüksek, paylaşılan vizyon alt boyutu algıların yüksek, takım halinde öğrenme alt boyutu algılarının yüksek ve sistem düşüncesi alt boyutu algılarının çok yüksek olduğu tespit edilmiştir. ayrıca araştırmada öğretmenlerin kıdeminin kişisel hakimiyet alt boyutunda farklılaşmaya neden olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada öğretmenlerin cinsiyet, branş, görev, mezuniyet, okul türü, okuldaki öğretmen sayısı ve okuldaki çalışma sürelerinin öğrenen okul algılarında farklılaşma oluşturmadığı da tespit edilmiştir. Öğrenen okul kültürünün yaygınlaşması için yasal düzenleme ile okulların desteklenmesi önerilir. Öğretmenler üzerinde yoğunlaştığı görülen öğrenen örgüt araştırmalarının yöneticiler ve veliler ile de yapılması önerilir.