Rhizomucor miehei lipazının çeşitli taşıyıcılara i̇mmobilize edilmesi ve karakterizasyonu

Abstract

Bu tez kapsamında, reaksiyon çeşitliliği nedeniyle endüstriyel uygulamalarda sıklıkla kullanılmakta olan fakat doğası gereği çözünür formda kullanımında kısıtlanmalar meydana gelen Rhizomucor miehei lipazının çeşitli taşıyıcılara immobilizasyonu gerçekleştirilmiştir. Taşıyıcı olarak doğal bir kil olan montmorillonit K-10 ve polivinil alkolden oluşan jel tercih edilmiştir. Sonuçlar lipaz enziminin hidrolitik aktivitesini ölçümleyerek üç denemenin ortalaması olarak verilmiştir. Serbest enzim, montmorillonit K-10’a adsorbe edilmiş enzim (MMTRML) ve polivinil alkol jelde enkapsüle edilmiş olan enzim (PVA-RML) için Km değerleri sırasıyla 3,9, 0,22 ve 4,0 mM olarak bulunmuştur. Vmax değerleri ise sırasıyla 0,35, 0,47 ve 0,4 U/mg protein olarak hesaplanmıştır. Elde edilen bulgular immobilizasyon sonrası enzimin kinetik özelliklerinin geliştiğini göstermektedir. İmmobilizasyon sonrası termal olarak daha kararlı hale gelen enzim tekrar kullanılabilirlik özelliğini kazanmıştır. Serbest enzim için optimum pH değeri 7,5

iken immobilize enzimler için bu değer 7,0 olarak bulunmuştur. Buna göre serbest enzime göre, immobilize enzimler daha asidik ve nötr koşullarda çalışmaya daha elverişlidir. Ayrıca serbest enzimin optimum pH değerinden daha alkali değerlerde, immobilize enzimler daha yüksek aktivite göstermektedir. MMT-RML, serbest enzime göre daha geniş sıcaklık aralığında aktivitesini kaybetmeden çalışabilir ve tampon çözelti konsantrasyonu değişikliklerinden daha az etkilenir hale gelmiştir. Ayrıca aktivasyon enerjileri değerlendirildiğinde adsorpsiyon sonrası substratın enzimin aktif bölgesine daha kolay ulaştığı görülmüştür. PVA-RML’nin optimum sıcaklık değerinin serbest enzime göre 10 °C daha yüksek olması ısıl işlem gerektiren uygulamalarda bu tekniğin kullanılabilirliğini göstermektedir.