11. Sınıf öğrencilerinin Türk Edebiyatı dersine ilişkin tutumları üzerine inceleme

Abstract

Edebiyat dersi birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de oldukça büyük öneme sahip bir derstir. Edebiyat dersi; kültürün aktarılması, estetik zevkin dile getirilmesi, okuduğunu kavrama ve düşüncelere ifade etme gibi birçok özelliğin kazandırılmasında önemli rol oynar. Bu çalışmada ortaöğretimde eğitim görmekte olan 11. sınıf öğrencilerinin Türk Edebiyatı dersine ilişkin tutumları çeşitli değişkenler ışığında incelenmiştir. Nicel araştırma yaklaşımıyla gerçekleştirilen bu çalışmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışma 2017-2018 eğitim - öğretim yılında altı farklı okul türünde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 362‟si erkek ve 456‟si kız olmak üzere toplamda 819 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Veyis (2015) tarafından geliştirilen ilgi, önem, kaçınma ve bilgi alt boyutlarını barındıran toplamda 27 maddelik Türk Edebiyatı Dersine Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesi adına betimleyici istatistikler, bağımsız örneklemde t testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson Kolerasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre cinsiyet, okul türü, kitap okuma sıklığı, sosyal medyada geçirilen süre, baba kitap okuma sıklığı değişkenlerinde anlamlı istatiksel farklar bulunmuştur. Buna karşın kültürel etkinlik sayısı, anne kitap okuma sıklığı, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, aile aylık geliri ve yetişilen kültür ve ortam değişkenlerinde anlamlı istatiksel farklılıklar bulunmamıştır. Bunun yanında öğrencilerin Türk Edebiyatı dersine yönelik tutumlarıyla Türk Edebiyatı akademik başarısı ve genel akademik başarı arasında istatiksel anlamda bir ilişki olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin tutumlarının geliştirilmesi açısından öğrencilerin sosyal medyayı daha bilinçli kullanması yönünde önlemlerin alınması ve daha fazla kitap okumaya teşvik edilmesi gibi bazı önerilerde bulunulmuştur.