Teknoloji geliştirme ve transferine uygun bir model

Abstract

Teknoloji geliştiricileri hem kendilerinin hem de müşterilerinin bütün hedeflerini gerçekleştirecek teknolojilerin seçiminde sık sık problemlerle karşılaşırlar. Örneğin, geliştiriciler genellikle en üst düzeyde teknoloji performansına ulaşmak isterken, müşteriler de teknoloji maliyetlerini düşürmek isterler ve bu iki amaç çatışabilir. Bütçesel ve kurumsal sınırlama da bazen geliştiricinin tercihlerinin önünde engel teşkil eder. “Anahtar” teknolojilerin varlığı da geliştiricinin tercihlerini etkiler. Anahtar teknoloji, bir veya birden fazla hedefin gerçekleştirilmesinde vazgeçilemez nitelikte olup, bunun yanı sıra, örneğin, diğer teknolojiler için altyapı oluşturmak, ikmal maliyetlerini düşürmek gibi başka yararlar da sağlayan bir teknolojidir. Şu iki ilave unsur da dikkate alındığında karar alma süreci daha müşkül hale gelir, bunlar yeni teknolojilerin üretilmesindeki engeller ve bu yeni teknolojilerin müşteri organizasyonlarına başarı ile transfer edilmesinin önündeki engellerdir. Böylece, yöneticilerin teknoloji seçim kararlarında aday teknolojilerle, geliştirici ve kullanıcının hedefleri arasında bir karşılıklı etkileşim yaşanır. Teknoloji seçimi ve bütçe tahsis kararlan teknolojilerle, geliştiricinin hedefleri ve teknolojiyi kullananın hedeflerinden tatmin oluşu arasındaki ilişkiye dayandırılmalıdır. Bu kararlar aynı zam anda teknolojinin başarılı bir şekilde transferi açısından “kullanıcının engellerinin” üstesinden gelinmesi üzerinde odaklaştırılmalıdır. Tipik kullanıcı engellerine örnek olarak müşterinin, geliştiricinin teknolojisine yabancı oluşu, yüksek maliyete ve teknolojiyi benimsediğinde alacağı risklere bağlı olarak müşterinin gösterdiği direnç sayılabilir. Bu tezde, teknoloji seçim problemi bir matematiksel programlama modeli olarak formüle edilip çözülmüştür. Formülasyon, teknoloji geliştiricisini ve müşteriyi irtibatlandırır ve teknoloji seçimindeki karşılıklı etkileşimleri de bunlarla ilişkilendirir. Modelin amacı, bütçesel ve diğer sınırlamalar içinde kaynak tahsislerini optimize ederken müşterilere teknolojilerin geliştirilip transfer edilmesindeki başarı potansiyelinin en üst seviyeye çıkarılmasıdır.