Kurtuluş Savaşı’nda gayrinizami harp ve Güney Cephesi

Abstract

Bu çalışma işgalcinin güçlü devlet, işgale direnenin ise zayıf aktör olduğu işgal durumunda taraflar arasında var olan asimetrik güç dengesine rağmen işgale direnmek ve işgali sonlandırmanın zayıf aktör tarafından mümkün olup/olmadığını araştırmayı amaçlamaktadır. Bu amaçla çalışmada direnişi sonlandırmak için zayıf aktör tarafından uygulanan geleneksel harp dışındaki strateji ve taktiklerin analizine yönelik gayrinizami harp kavramı temel alınmıştır. Gayrinizami harbin kavramsal incelemesi; bu harbin türevlerinin geleneksel harpten farklı taktik ve yöntemleri üzerinden yapılacaktır. Çalışmada ayrıca askeri unsurlar dışındaki diğer faktörlerin gayrinizami harbe etkisi incelenecektir. Bu inceleme sonucunda, güçlü devletin savunmasız alanları tespit edilerek savunmasız alanlara odaklanan zayıf aktörlerin nasıl güç dengesini kendi lehine çevirdiği ortaya konacaktır. Çalışmada, Kurtuluş Savaşı’nda Güney Cephesi örnek olayı incelemesi üzerinden gayrinizami harp kavramının analizi yapılacaktır. Bu örnek olay özelinde, Kuva-yı Milliye kuvvetlerinin Fransa Devleti’ne karşı Adana, Maraş, Urfa ve Antep işgal bölgelerinde gerçekleştirdiği direniş mücadelesinde başarılı olarak uyguladığı taktik ve stratejiler incelenecektir. İşgalcinin işgali sonlandırmak zorunda kaldığı bu taktik ve stratejilerin modern gayrinizami harp ile ilişkisi vurgulanacaktır. Sonuç olarak taraflar arasında asimetrik güç dengesinin olduğu bir işgal ortamında; güçlü devletin işgali sonlandırmasına sebep olan zayıf aktörün kullanmış olduğu gayrinizami harp strateji ve taktiklerinin neler olduğu ortaya konacaktır. Böylece geleceğe yönelik harp araştırmalarına katkı sağlanması amaçlanmaktadır.