Drama etkinliklerinin okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 60-72 aylık çocukların prososyal davranışları üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırma, drama etkinliklerinin 60-72 aylık çocukların prososyal davranışları üzerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2020-2021 eğitim öğretim yılı İstanbul ili Fatih ilçesindeki Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bir ilkokulun ana sınıfına devam eden 16’sı deney, 16’sı kontrol grubu olmak üzere toplam 32 çocuk oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; araştırmacı tarafında geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ve çocukların prososyal davranış becerilerini değerlendirmek için Bower (2012) tarafından geliştirilen ve Bağcı (2015) tarafından Türkçe’ye uyarlama ve geçerlik güvenirlik çalışması yapılan “Çocuk Prososyallik Ölçeği” kullanılmıştır. Uygulama öncesi Çocuk Prososyallik Ölçeği her iki gruba ön test olarak uygulanmıştır. Deney grubunda bulunan çocuklara; MEB Okul Öncesi Eğitim Programı’nın yanında dokuz haftalık, 24 oturumdan oluşan drama etkinlikleri uygulanmıştır. Kontrol grubunda bulunan çocuklara ise; sadece MEB Okul Öncesi Eğitim Programı, sınıf öğretmenleri tarafından uygulanmıştır. Uygulamaların sonunda aynı ölçek her iki gruba son test olarak ve son testten 3 hafta sonra da kalıcılık testi olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS 21 paket programıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde; frekans ve yüzde, t Testi, Mann-Whitney U Testi, Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, deney ve kontrol grubu ön test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken, son test puan ortalamalarında deney grubu lehine anlamlı farklılık gözlenmiştir. Deney grubu son test ve kalıcılık testi ölçümleri arasında ise, kalıcılık testi puanlarının anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür. Sonuçlar; uygulanan drama etkinliklerinin okul öncesi eğitime devam eden 60-72 aylık çocukların prososyal davranışları üzerinde etkili olduğunu ve bu etkinin devam ettiğini göstermektedir.