Yaşlı erkek bireylerin mekan tercihleri: İstanbul örneği

Abstract

Bu çalışma Türkiye’de gittikçe yaşlanan nüfusun mekan tercihlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Yaşlı erkek nüfusun mekan tercihlerinde onları etkileyen sosyal ve kültürel parametreler, yapılan mülakatlarla analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm yaşlılığı tanımlamaya, nüfusun değişen dinamiklerinde tuttuğu yeri ortaya koymaya çalışmaktadır. İkinci bölüm kent hayatını analiz etmeye çalışarak bireylerin tercihlerini etkileyen yönleri anlamaya çalışmaktadır. Üçüncü bölüm 1960’lardan itibaren kente gelen nüfusun yaşlanması ile ortaya çıkan durumun sosyolojik analizini yapmaya çalışmaktadır. Kente gelen bu nüfusun karşılaştığı sorunlar veya imkanlar, değişen hayat koşulları ile mekan tercihlerinin ortaya çıkması yapılan mülakatlar ile anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma Cami, Kahvehane ve Avm olmak üzere üç temel mekana odaklanmıştır. Ama bununla birlikte özellikle yerel yönetimlerin sunduğu imkanlar çerçevesinde çeşitli sosyal mekanları kullanmaları da tezde küçük bir bölümde değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışma yaşlı erkek nüfus ile ilgilenmektedir. Çalışma, belirli bir bölgedeki yaşlı erkek nüfus ile yapılan mülakatların analizini içermektedir. Bu analizler sorunu belirleyip çözüm sunmayı hedeflemektedir. Bulgular göstermektedir ki Türkiye’de yaşlı bireyler iş hayatı sonrası (emeklilik dönemi) zamanlarını toplumsal fayda düzeyinde geçirebilecekleri mekanlar bulmakta zorlanmaktadırlar. Sivil toplum kuruluşlarının ve kurumların onlarla genç nüfusu “tecrübe paylaşımı” odaklı merkezler üzerinden buluşturması gerektiği tezin temel tekliflerinden biridir. Çalışma süresince kullanılan kaynakça göstermektedir ki ülkemiz yaşlılık meselesi ile yüz yüze olmasına rağmen yapılan çalışmalar oldukça yetersizdir. Bu durum da gelecekte karşılaşılması muhtemel problemlere karşı hazırlıksız olacağımız görülmektedir. Yapılması gereken daha fazla yüksek lisans ve doktora programının desteklenerek akademik anlamda bir literatür oluşturulmasıdır. Bununla birlikte sahada yapılacak çalışmalar sorunları tanımlayıcı ve çözümlere yöntem verici nitelikte olmalıdır.