Viyola icracılarının performans anksiyete durumlarının incelenmesi - Atılgan-Avcı, Nilüfer (My University, 2021)
Türkiye'de viyola eğitimi üzerine yapılan araştırmalar incelendiğinde ilk olarak yapılan bilimsel araştırmaların, 90'h yıllara dayandığı söylenebilir. Bu yıllarda daha çok tez ağırlıklı yapılan çalışmalar, 2000'li yıllarda ulusal ve uluslararası nitelikte yazılan makaleler ile devam etmiştir. Günümüze kadar süregelen çalışmalar; ağırlıklı olarak viyola alanındaki eğitim-öğretim içeriği, eğitimde karşılaşılan sorunlar, Türk Müziği, Türk Halk Müziği ve Klasik Batı Müziği icrasında karşılaşılan güçlükler üzerine olduğu görülmüştür. Araştırma yapılırken MPA üzerine yapılan çalışmaların son dönemde arttığı görülmüştür. Yaylı çalgı ailesinden olan viyolanın özelinde yapılan çalışmalar incelendiğinde, icracıların karşılaşabilecekleri performans anksiyetesi ile ilgili bir çalışma olmaması yapılan çalışmayı mevcut viyola eğitim ve performansının daha verimli ve sürdürülebilir olması açısından önemli kılmaktadır. Çalışmada, viyola icracılarının performans anksiyete durumlarını etkileyen müzik türü, icra mekanı, icracı sayısı, cinsiyet, yaş ve kadrolu-misafir sanatçı gibi değişkenlerin karşılaştırılmasıyla, mevcut durumun saptanması amaçlanmıştır. İstanbul ilindeki devlet ve özel kurumlara bağlı olan orkestralar ile müzik topluluklarında viyola icracısı olarak görev alan 30 kişiye performans kaygı ölçeği, lisans sonrası icracılar hakkında bilgi toplamak amacıyla, İstanbul'daki devlet üniversitelerinde viyola ana sanat dalı mezunu olan 6 lisansüstü öğrencisine, ölçek ve durum saptama anketi uygulanmıştır. Çalışmada elde edilen veriler SPSS kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmada iki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Tek yönlü (One way) Anova testi kullanılmıştır. Anova testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Scheffe testi kullanılmıştır. Elde edilen veriler ışığında, 20-29 yaş aralığında MPA'nın daha fazla görüldüğü, solo ya da grup ile yapılan icranın ve müzik türü değişkeninin MPA için anlamlı bir fark oluşturmadığı saptanmıştır. Cinsiyet değişkeni, icra mekanı, kadrolu ya da misafir sanatçı olarak yapılan icranın ise MPA'da anlamlı bir farklılık oluşturduğu sonucuna varılmıştır.
Tez (Doktora) - Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2021
Keywords: Anksiyete; Müzikte performans anksiyetesi; Sahne heyecanı; Sosyal kaygı