Özet:
Türkiye engelliler için yaşam olanaklarının sınırlı olduğu bir ülkedir. Engellilik, temelinde aşılması gereken beyinlerdeki yanlış olguların hepsidir. Engelliler toplumlarda sadece kendi fiziksel, zihinsel, psikolojik ve duyusal engellerle değil aynı zamanda mekansal zorluklar ve de insanların onlar için düşündükleri önyargıların hepsi ile yaşamayı öğrenmek durumundadırlar. Bu nedenle Türkiye gibi ülkelerde TTR yaklaşımının hedeflediği "toplum içinde rehabilitasyon", sorunun çözümünde önemli bir adım anlamına gelecektir. Bu tezin de amacı, Türkiye'de engellilerin gereksinim duydukları çevrenin oluşturulması anlamında yeni bir sosyal model incelemektir. Kurulacak bu topluluk birey olarak yaşayacak engellilerin yam sıra, engelli üyeleri olan aileleri de içerecektir. Tezde, hep birlikte yaşayabilecekleri, toplumdan soyutlanmadan hem de birbirleriyle etkileşim halinde olabilecekleri, bir sosyal yaşam merkezi modeli incelenmiştir.
