Özet:
Yasayan bir organizma olarak tanımlanan kent strüktürü, kentin yapısına iliskin özellikleri ifade etmektedir. Gelenekler, degerler, sosyal ve mekansal gereksinimlerin kentte temsil edildikleri biçimler, insan yasantısı etkileyen ve yönlendiren etmenler haline gelmektedir. Rossi'nin kenti, "açık seçik fakat herkesin farklı biçimde gördügü bir halı desenine" benzetmesi gibi bu belirleyicilerin algılanması ve insanlarda olusturdukları imajlar da kisinin belleğine farklı yansımalar olusturmaktadır. Kenti okumak, bu dinamik örüntüleragındaki ögelerin birbiri arasındaki iliskilerini çözümlemeye dayanmaktadır. Arastırmada, kentler, özellikleri, gelisim süreçleri, algı, imaj ve çevresel imajla ilgili kuramlara yer verilmis ve çalısma bu ana çatkı üzerinden desteklenerek degerlendirmelere ulasılmıstır. Arastırma, Çanakkale kentinin, geçmis ve bugünden gelen imajlarını okumaya dayanmakta ve kent merkezinin analizinde farklı yaklasımlar kuramsal temel olarak alınmaktadır. Tarihi kent merkezi ve yakın çevresinin zamana baglı mekansal olusumu, K.Lynch'in kent imajı ögeleri, R. Trancik'in kentsel doluluk bosluk tiplerinin temel alındıgı analizlerle alana farklı ölçeklerden yaklasılarak irdelenmistir. Sonuç bölümünde çalısma alanına iliskin mekânsal analizlerin sonuçları ortaya konularak Çanakkale kent merkezi ve yakın çevresi, kentin gelisim süreci içinde, çevre imajı ve kent dokusu baglamında degerlendirilmistir.
