Özet:
Mimarlıkta görselleştirmenin kullanımı, mimarlık tarihi kadar eskilere dayanmaktadır. Mimarlıkta düşüncenin ifade edilmesi görsel niteliğe dayanmakta ve görselleştirme teknikleriyle gerçekleşmektedir. Son yıllarda bilgisayar, enformasyon ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelere paralel olarak, mimarlık disiplininde dijital görselleştirmelerin kullanımı önem kazanmıştır. Dijital ortamın kullanımı, analog tekniklere kıyasla, mimarlara daha önceden sağlanamayan önemli avantajlar sunmaktadır. Analog yöntemlerin kullanımı halen geçerliliğini korurken, dijital görselleştirme teknikleri de her geçen gün daha çok tercih edilir konuma gelmektedir. Günümüzde, dijital görselleştirmeler mimarlık disiplininde birçok alanda farklı amaçlar doğrultusunda kullanılmaktadır. Ancak bugüne kadar üretilen dijital görsellerin çoğunun üretim sürecinde alınan görselleştirme tekniği ya da etkileşimin kapsamı gibi kararlar herhangi bir kuramsal tabana dayandırılmamaktadır.Farklı amaçlarla üretilen bu dijital görselleştirme çalışmaları, görselleştirme tekniği, görselleştirme ortamı, etkileşim imkanı, arayüz tasarımı, sunum ve paylaşım ortamı bileşenleri çerçevesinde çeşitlilik göstermektedir. Ortaya çıkan bu çeşitlilik, dijital görselleştirme süreci ve görsel ürünlerin nitelikleri üzerine sistematik bir çözümlemenin gerekli olduğunun bir diğer göstergesidir. Bu araştırmanın amacı, çeşitlilik gösteren bilgisayar ortamında görselleştirme çalışmalarını inceleyerek dijital görselleştirme kavramını sistematize etmektir. Tezin hedefine yönelik olarak, bu alanda daha önce üretilmiş olan eğitim, sunum, tasarım ve uygulama amaçlı dijital görselleştirme çalışmaları irdelenmiştir.Bu çalışmayla, mimarlık disiplininde gerçekleştirilen dijital görselleştirme çalışmalarının temeline inerek bir taban oluşturup gelecekte yapılacak olan dijital görselleştirme çalışmalarının niteliksel olarak gelişmesine katkıda bulunulması hedeflenmiştir. Sistematik çözümleme kapsamında, dijital ortamda üretilen görsellerin görselleştirme tekniklerini ve ortamlarını, etkileşim düzeylerini, arayüz tasarımlarını, sunum ve paylaşım ortamlarını etkileyen faktörler saptanmıştır.Böylelikle, gelecekte üretilecek olan dijital görsellerin daha efektif, sistematik ve nitelikli görseller olması öngörülmektedir. Daha sistematik dijital görselleştirmelerin üretilebilmesi için görselleştirme tekniği, ortamı, etkileşim düzeyi, arayüz tasarımı, sunum ve paylaşım ortamındaki tercihler kuramsal bir tabana dayandırılmalıdır. Sezgisel yaklaşımların önüne ancak bu yolla geçilebilecektir.
